مرتبط با : فرهنگی , 

روزهای اول عید سپری شد و رفت، به هر کوی و برزن که سر می زدی هرکس برای خود حال و هوایی داشت و هر کس با ساز متناسب با خود می زندگانید.
بعضی از خانواده ها انگار نه انگار که در دنیا چه خبر است و چه ها اتفاق می افتد به زندگی شاد و مفرّح خویش مشغول بودند و هیچ گونه آه و دردی برایشان معنا نداشت.
بعضی از خانواده ها دلشان پر بود از وضع اقتصادی مملکت، ولی باز هم وضعشان خوش بود. البته آنانیکه از اقتصاد می نالیدند هم مرفهین بودند و هم غیر مرفهین.
بعضی از خانواده ها نیز که انگار نه انگار عید برایشان معنا داشته و دارد، به آه و درد و رنج خویش مشغول بودند و تنها در ظاهر حفظ ظاهر نوروز را می کردند...
و...
اینها بهانه بود تا باز کنم سخنی از واژه و مفهوم شور و نشاط در زندگیهای خانوادگی...
از صدر اسلام که نگاه کنیم همواره جامعه بشری با تلخی ها و شیرینی ها انس گرفته اند و آشنا هستند. اما آنچه که در این بین مورد توجه تمام مبشرین و منذرین الهی بود داشتن امید و شور و نشاط در زندگی بود. احادیث و آیات الهی بیانگر این امر حیاتی هست. نمونه ای از آیه ی قرانی:« لا تقنطوا من رحمة الله»
حرف اصلی اینکه امروز در کل دنیا بگیر و ببند و تبعیض و جنگ و کشت و کشتار غوغا می کند. کمتر کسی به فکر این است که به فکر تعامل و ایجاد آرامش در خانواده ها وبرقراری روح امیدواری و شوق به زیستن در خانواده ها باشد. تنها مشکلی که امروز اکثر جوامع جهانی و نیز امت ایرانی بیشتر با آن درگیر است باور و ایمان قلبی و معنویت می باشد. فقر معنوی در خانواده ها بیداد می کند.  امروز بیشتر خانواده ها از کمبود معنویت رنج می برند و ایمان رو به نزول است. در این حالت هم عده ای چشم عقل خویش را یا بسته اند و یا کور شده است و خود را هرجور که هست می خواهند با فرهنگهای آنور آبی همرنگ کنند.
یکی از غارتگران باور و ایمان قلب حاکم شدن سینمای ناجور است. امروز متاسفانه در خانواده ها سینمای بد داخلی و غربی در مدلی زشت حاکم شده است و  ایمان قلبی را بدجور و ناجوانمردانه نشانه رفته اند. برای مثال: در پشت بام هر خانواده ای یک بشقاب پهن کرده اند که انگار در پشت بام ها رستوران خانگی زده اند.

اگر اندکی نیز کوتاهی کنیم و فعالیت نداشته باشیم و تولید ایده های جدید ملی و اسلامی نکنیم، بدانیم که رو به اضمحلال خواهیم رفت.
باید بدانیم راه گریز از این باورهای سوء و  و داشتن شور و نشاط در زندگی و رسیدن به آرمانهای خدایی و صبغه ی خدایی گرفتن شناکردن در دریای معنویت و معرفت الهی و اهلبیت می باشد.
اگر اینگونه باشیم باور کنیم هیچ کس و هیچ چیز حریف ما نمی شود.
به قول تیکه فیلم دلشکسته: ماییم و نوای بی نوایی، بسم الله اگر حریف مایی...